Squeegee

zoals zovelen post ik mijn mening op deze en andere blogs. Ik schrijf artikelen over zaken die mij dwars zitten, irriteren of waar ik niet mee uit de voeten kan. En deze zaken betreffen veel terreinen van onze maatschappij. Maar eerlijk gezegd begin ik moe te worden. Moe om te blijven schoppen, te ageren of standpunten in te nemen of aan te vallen. Meningen te posten, logs te schrijven en op het eind verandert er niets. Want ik ben slechts een piepeltje en niet die ene druppel die de emmer doet over lopen. Wij zijn met velen, maar zandkorrels op een strand zijn ook met velen maar worden ook met voeten getreden.

Als ik jullie blogs lees, volg en reageer moet het jullie toch ook wel eens te veel worden. Want je reikt uit naar velen, maar wat doen we ermee. Tuurlijk, als je slechts 1 persoon weet te bereiken dat hij/zij ergens over na gaat denken, dan doe je het goed. Maar ik ben de mening toe gedaan dat bloggende mensen al goed genoeg voor zich zelf kunnen denken, het gaat juist om de domme zwijgende massa.

De massa die nu en masse met de sleurhut erop uit gaat, achterbak vol met blikvoer de costas ed onveilig makende. Die moet je zien te mobiliseren. Die moet eens gaan denken over de dagelijkse problemen van alle dag. Maar de massa is liever dom en zwijgt en laat anderen de kolen uit het vuur halen en gaat achteraf kankeren over wat er verkeerd is in hun ogen. Dat heb ik al 100 maal gelezen en zelf beschreven. Maar de massa krijg je niet in beweging, die laat het zich aanleunen en ik ben dat beu.

Ik houd dus even blog rust. Lees voorlopig geen kranten ed meer en probeer mijn blik te verruimen met ander zaken.

Tot later en veel suc6!

Binnenkort de verkiezingen. Nu al wordt je bestookt met allerlei beloften, waar na de verkiezingen geen moer meer aan wordt gedaan. Maar wat mij fascineert is de bereidheid van de mensen erin te geloven als ware het de heilige graal.

Hoe je ook stemt, het ideaal bereikt men nooit. Men wordt elke keer weer teleurgesteld.  En niet allen op het verkiezingsfront gelden deze verwachtingen/teleurstellingen

(more…)

Het zal aan mij liggen, vermoed ik. Al een heel jaar lees en hoor ik in allerlei media dat we te maken hebben met een crisis. De euro zakt iedere dag in waarde, Griekenland is zo goed als failliet, de meeste goederen worden al gemaakt in de lage lonen landen en de bond roept op tot staking voor een betere cao.

Nu gun ik iedereen het beste, maar dit gaat mij te ver. Zag zojuist het journaal en daar staat Edith te kraaien van blijdschap dat dit bestuur het toch maar voor elkaar heeft weten te boksen dat de nullijn werd doorbroken.

Ik snap het niet meer. Denken ze nou echt alleen maar aan 2,50 % erbij no matter what? Is er dan geen reden tot zorg vanwege de crisis? Moeten we maar blijven vragen / eisen / staken voor meer. Want ik ben van mening dat niemand in nederland een “slechte”cao heeft, tenzij we de groep zzp-ers of kleine zelfstandige erbij nemen.

Is dan en bond alleen maar goed als het gaat om meer? Straks gaan de meeste bedrijven onderuit en is er niets meer….!

Leg mij nou eens duidelijk uit waar deze partij voor staat. Ik begrijp hun niet(meer). Hoe kunnen zij riante wachtgeld regelingen aanpakken. Hoe kan het nou toch dat Cohen tot 4 jaar na zijn eigen vertrek nog recht heeft op door betaling van zijn salaris. Hij gaat toch uit eigen beweging en/of verzoek weg! Totaal 9 jaar gewerkt en 4 jaar doorbetaling, dus de helft van zijn diensttijd wordt ook nog door betaald.

Vroeger stond de A in de naam van de partij voor Arbeider. Deze groep mensen zijn allang uitgestorven. De arbeider avant le lettre bestaat niet meer in dit land. Voor iedere werkende persoon is er een CAO waar alle zaken goed tot bijzonder goed geregeld zijn. Als je dan toch een groep mensen wil kwalificeren als arbeider, kijk dan eens naar de ZZP-er. Die heeft nergens recht op, mag wel veel betalen voor zijn/haar vangnet en als de persoon in kwestie er een leuk salaris uithaalt is het een kapitalist puur sang.

Maar de zzp in de bouw en aanverwante hebben veel te leiden gehad van de strenge winter. Hierdoor zou het in de lijn van de pvda hebben kunne liggen iets voor deze mensen te betekenen. Maar geen enkel woord hierover bereikte de media.

Wat wel de media bereikte is de keus van Cohen wie zijn tweede man wordt. daarom stel ik vanaf deze plaats voor de naam van de partij aan te passen in de Partij van de Allochtonen. Want met het aanstellen van Job probeert deze partij de allochtone kiezer weer aan zich te binden, plus de bewuste keuze van Marcouch, het imago van Job lijkt het mij dat de grond beginselen van deze partij opnieuw gelegd dienen te worden.

plotseling stappen bekende politici op. Twee van hen geven aan meer tijd voor het gezin te willen hebben. Beiden hebben nog geen andere baan. Daar hebben zij nog niet over nagedacht, moeten nog de opzegtermijn uitwerken en blablabla.

Maar het schijnt zo te zijn dat bijvoorbeeld wouter tot 12 jaar na zijn aftreden een riant wachtgeld krijgt. Wel dient hij iedere maand aan te tonen dat hij solliciteert. Maar hij kan van het wachtgeld goed rondkomen.

Want stel dat het 80% van het laatstverdiende inkomen als wachtgeld wordt uitgekeerd en hij als minister zo’n anderhalve ton bruto per jaar ontving met een zeer gunstig uitpakken inkomstenbelasting tabel, dan kan hij rustig de gehele basis school tijd thuis blijven op kosten van ons.

Tegenstelling, als ik nu stop met werken, ontvang ik mogelijk alleen bijstand met strafkorting. Als zelfstandige heb je nml nergens recht op……

Van Kooten and The Bie: Forever young Ned 2, 23.05hr!

De traditionele bloemlezing rond het boekenweekthema. Volgens een nu vier jaar jonge traditie presenteren Kees van Kooten en Wim de Bie hun jaarlijkse bloemlezing op het thema van de Boekenweek. Dit jaar luidt dat Titaantjes (Jongens waren we, maar aardige jongens). In zijn geheel is deze uitzending gewijd aan het duo F. Jacobse & Tedje van Es. met het motto Vrije jongens waren wij, maar slimme vrije jongens…

met alle drempels in de weg,kunnen we meer spreken van Bolland dan van Holland

Ik hoorde via via dat de heer P. de Leeuw 13 miljoen euri per jaar aan salaris cq inkomen toucheert. PdL vindt dat zijn unieke talent een grote(re) beloning rechtvaardigt, maar dit vindt ik buiten alle proporties! 1 Miljoen bruto per maand en 1 miljoen vakantiegeld.

Hij kan lullen wat hij wil, maar dit is, mede gezien zijn politiek voorkeur, niet te verklaren. Hoe kan een socialist puur sang dit inkomen nog goed praten? Zo goed vindt ik zijn “performance” niet en zijn cd’s heb ik niet in de kast staan. En als PdL nou de enige was die zoveel verdient, dan kon ik dat nog wel verteren. Maar tv en radio land zit vol met dit soort grootverdieners. En dan laat ik de sportwereld nog even buiten beschouwing, want ook daar wordt fors verdiend.

Aan de andere kant, hoe waardeer je een persoon op zijn/haar talent? PdL trekt iedere show miljoenen mensen, dus reclame makers vinden dat geweldig. Maar hoe vertaal je dit dan redelijkerwijs?

Als je wel eens naar sbs 6 kijkt, komt er gemiddeld eens in de 10 minuten bovenaan je scherm een wolk oid met daarin een aankondiging te staan van iets wat in de komende dagen vertoond gaat worden op die zender. In 9 van de 10 gevallen draaite het bijna altijd om de zgn reality shows. Shows waar de meerderheid van kijkend nederland aan verslaafd schijnt te zijn, maar die bij gevoelens van walging oproepen.

Popstars, x factor, de nieuwe geller, Idols, ik word er niet goed van. De jury bestaat meestal uit belanghebbende die er beter van worden of door figuren die weer eens voor het voerlicht dienen te verschijnen( zie vorig topic). Maar eigenlijk zijn al die shows een grote pot leedvermaak met aan het einde de grote verdientruc van de omroep. Want al die sms jes die er binnen komen, al de aandacht in de populaire media die men krijgt, leveren meer adverteerders op die steeds meer (moeten) betalen om rond prime-time hun producten te showen. Het draait al lang niet meer om de mededingers, maar om hoe een select aantal mensen/bedrijven er geld aan kunnen verdienen. En het verdient grof.

Want al die “winnaars” verdwijnen in no-time wer terug in de mist waar zij even aan ontsnapt waren. Een enkeling redt het nog maar, gerard joling en marco borsato zijn de uitzonderingen die het gemaakt hebben en niet eens de winnaars waren. Want wie weet hoe het gaat met de winnaars. Ik hoor zelden iets meer van de winnaar van de soundmix show of van Boris.

Echte idolen kiezen we zelf, maar dan niet via zo’n stom voor gekauwd programma.

Gelukkig heb ik een breed aanbod van andere zenders, zelfs de film kanalen, geen sport! Dus schakel ik al snel over naar de educatievere programma’s waar geen voor aankondiging het beeld verduistert.

Wederom is er een top figuur publiekelijk aan de schandpaal genageld vanwege overdadig declareer gedrag icm een hoog salaris. Nu is het de politie top die zich alle voorrechten eigen maakt. Maar of het nu alleen mij opvalt weet ik niet, maar ik zie heel duidelijk een rode lijn in die  verhalen.

Zo gauw mensen m/v aan de top komen te staan van een organisatie (profit of non-profit) zijn zij de mening toegedaan dat het nu tijd wordt om groot te gaan verdienen. Als of zij in hun eerdere banen alleen maar modaal hebben verdiend. Plots zijn de regels van het spel veranderd, doet politieke overtuiging er niet meer toe en worden alle principes over boord gezet voor het grote geld. Akkoord, er zijn uitzonderingen, maar dat is echt een, niet gesubsidieerde, minderheid in Nederland.

Maar ik snap ook wel dat indien iedereen die je kent die op hetzelfde niveau zich zelf verrijkt aan alle mogelijke zaken, jij het niet na kan laten om mee te gaan met de stroom. Plus het feit dat ik van mening ben dat indien iemand een zware functie heeft, deze dan ook naar evenredigheid beloond dient te worden. En dan lach ik om de Balkenende norm. Pas die eerst toe op alle voetbal clubs, maar niet op de motor van de economie.  Ja lezers, ik vind de Balkenende norm te triest voor woorden.

(more…)