zoals zovelen post ik mijn mening op deze en andere blogs. Ik schrijf artikelen over zaken die mij dwars zitten, irriteren of waar ik niet mee uit de voeten kan. En deze zaken betreffen veel terreinen van onze maatschappij. Maar eerlijk gezegd begin ik moe te worden. Moe om te blijven schoppen, te ageren of standpunten in te nemen of aan te vallen. Meningen te posten, logs te schrijven en op het eind verandert er niets. Want ik ben slechts een piepeltje en niet die ene druppel die de emmer doet over lopen. Wij zijn met velen, maar zandkorrels op een strand zijn ook met velen maar worden ook met voeten getreden.

Als ik jullie blogs lees, volg en reageer moet het jullie toch ook wel eens te veel worden. Want je reikt uit naar velen, maar wat doen we ermee. Tuurlijk, als je slechts 1 persoon weet te bereiken dat hij/zij ergens over na gaat denken, dan doe je het goed. Maar ik ben de mening toe gedaan dat bloggende mensen al goed genoeg voor zich zelf kunnen denken, het gaat juist om de domme zwijgende massa.

De massa die nu en masse met de sleurhut erop uit gaat, achterbak vol met blikvoer de costas ed onveilig makende. Die moet je zien te mobiliseren. Die moet eens gaan denken over de dagelijkse problemen van alle dag. Maar de massa is liever dom en zwijgt en laat anderen de kolen uit het vuur halen en gaat achteraf kankeren over wat er verkeerd is in hun ogen. Dat heb ik al 100 maal gelezen en zelf beschreven. Maar de massa krijg je niet in beweging, die laat het zich aanleunen en ik ben dat beu.

Ik houd dus even blog rust. Lees voorlopig geen kranten ed meer en probeer mijn blik te verruimen met ander zaken.

Tot later en veel suc6!