een raar en ongrijpbaar woord cq begrip. Kijkende om mij heen, zie ik een wereld die enorm verschilt met de wereld zoals mijn grootouders die kenden. Tal van handige apparaten maken het leven heel gemakkelijk. Moeders hoeft niet meer krom gebogen over de wastobbe de was te doen, vaders niet meer met de zeis het gras te maaien etc etc.

Hoe kan het dan toch zo zijn dat we tijd “tekort” komen?

We zijn sneller op plekken waar we willen wezen, supermarkten liggen vol met alles wat je nodig ebt, veel wordt door bezorgdiensten aan de deur gebracht, kinderen kunnen van voor schoolse opvang doorlopen via school naar de na schoolse opvang, gsm stelt ons in staat om iedereen op elk gewenst ogenblik te bellen, de tomtom brengt ons zonder zoeken tot iedere deur en ga zo maar door.

En toch meldt iedereen desgevraagd dat hij en zij het zo druk hebben. De zaak loopt als een dolle, kids doen het fantastisch op school/sport, partner is bijna altijd de ware (tot op zeker moment als de zekering door brandt ;-(

Waarin verschillen wij dan zo van onze grootouders? Uiteraard hadden zij niet alle gemak wat wij hebben, maar of wij nou zoveel gelukkiger zijn, is maar de vraag. Zo niet voor jullie danwel voor mij…..

Wel hoor ik mensen vertellen dat zij geregeld bezinnings sessies door maken met de zaak, de club of vrienden. Maar in mijn ogen relativeert men het eigen bestaan daar nauwelijks. Want we lopen om het hardst in de mallemolen van het leven. Want alles MOET tegenwoordig. Een tweede huis, een derde auto en een vierde vakantie. Oja kids nemen we er twee, hebben de grootouders ook wat nuttigs te doen.

Mijn conclusie; we zijn druk bezig ons hele bestaan een utopie na te jagen, een droom van anderen die jij zo nodig moet leven, altijd maar over de schutting gluren of het gras van de buren niet groener, langer of malser is.

Ik wens derhalve iedereen een rustig en relaxt 2010 toe