het zat er al een tijdje aan te komen. Jan-Peter wil een nieuwe functie en wel in Europa. Daarvoor heeft hij alles opgeofferd om zijn doel te bereiken. Alles moest doorgang vinden want zijn baan zou in gevaar kunnen komen. Dus blijven we in afghanistan, doen we dienst in bosnie, leveren we criminelen uit aan de vs en ga zo maar door.

Bij mij schoot de gedachte door het hoofd in de geest van; de ratten verlaten het zinkende schip. Ik zou nu ook willen dat de bestuurders verantwoordelijkheid in zijn geval ook 2 jaar duurt, zodat we hem altijd nog even terug kunnen roepen om opheldering te geven over bepaalde zaken. Zo werkt het in het bedrijfsleven wel, maar uiteraard niet in de politiek. Wim K. was net uit de politiek gestapt of hij ist zich al gelijk niets meer te herinneren.

Nee, ook nu blijkt zelfs de grote baas van het CDA niet ongevoelig te zijn als het gaat om normen en waarden. Waar vroeger nog het credo gold van: laat Lubbers het karwei afmaken!, kiest JP het hazepad.

Echte VOC mentaliteit, zou ik zeggen. Als het te heet onder de voeten wordt, laat je iedereen stikken en redt alleen je eigen vrome lijf. Ik noem dit soort handelen heel simpel: LANDVERRAAD! Als JP in dienst was, zou het lafheid in het gezicht van de vijand heten of desertie. Daar staan hele strenge straffen op. JP loopt weg met in zijn achterhoofd dat zijn pensioen wel goed zit. Want daar heeft hij natuurlijk wel recht op na zo lang premier te zijn geweest……