Men verwijt mij wel eens dat ik mijn posts schrijf met azijn of veel cynisme of ronduit negatief. Zelden schrijf ik positieve zaken.

Klopt, ik schrijf graag de ergenissen en irritaties van mij af.

Nu wil ik het met u hebben over het levenslied. Daar zit mij iets gruwelijk dwars en stoor mij daar bijna dagelijks aan.Wat is het heikele punt zult u denken. Ik stoor mij aan de overdaad van amsterdamse vertolkers van het levenslied. Het lijkt wel of er buiten amsterdam geen mensen werkzaam zijn in deze sector.

Kan het levenslied dan alleen en uitsluiten vanuit de jordaan komen en gezongen door jordanezen met een zwaar accent. Ik was vroeger al over de zeik als ik Kinderen voor Kinderen hoorde met dat afgrijselijke accent.

Maar in de rest van Nederland zing men ook goed en in dialect cq accent. Normaal is daar het grote voorbeeld van, maar er zijn er veel meer. Maar die hoor ik niet op eender welke zender. En met alle respect en hoogachting, Blof komt wel uit zeeland, maar zing in het ABN. Ik doel dus meer op Skik, de Kast  en vroeger de Jansse Bagge Band.(die hadden het nummer solliciteren!).

Hier uit de buurt komen bekende en onbekende bandjes voor die ook goede muziek maken. Bertus Staigerpaip is daar het voorbeeld in en van. Maar ook de jongens van WC Experience doen het goed.

Maar nee, al wat ik hoor zijn artiesten die door gaans ook “ontdekt” zijn door voorheen bekende jordanezen zoals andre hazes, willeke alberti en ga zo maar door. Ik wil meer dialect horen!

Net zoals die serie van uit drente van jongelui en oude grond oid uit Drenthe. Ik krijg het niet juist geschreven, maar ik waardeer het dialect en de echtheid. Zo ook de serie van de Partizanen uit Limburg, machtig mooi in 4 talen! Met hele bekende acteurs/actrices in hun eigen dialect.

Ik wil daarom meer van dit soort vertolkers op tv en radio. Nederland heeft meer te bieden dan alleen de jordaan. En wat Frans Bauer betreft, kijk maar eens hoe die man heeft moeten werken al die jaren om door te breken. Wat hem lukte is een wonder, volgens mij