iets wat anno vandaag een luxe lijkt te worden, maar niet het onderwerp waar ik het over wil hebben. Ik wil het hebben over de wijze waarop gerechten op de menukaart en/of borden gepresenteerd word. Als jongeling heb ik ooit de opleiding tot restaurant kok gevolgd en heb daarna 4,5 jaar in de horeca als kok gewerkt. Van friettent to een restaurant met 1 michelin ster. En alles wat er tussen in thuis hoort, dus ook cateringIk heb dus mijn opleiding genoten van mensen die hun opleiding en ervaringen op de werkvloer ed hadden opgedaan. Daardoor ben ik mogelijk beinvloed door hun, of het is simpel mijn aard om rechtlijnig te zijn.

Ik heb enorme moeite met termen als: een lasagna van spinazie en witte kool, gegarneerd met rode bietenschuim. Of zoiets als; een bitterbal van kreeftemousse afgemaakt met een mirepoix van bamboe scheuten en noedels.

Deze termen vertellen mij niets. Ik wil derhalve terug naar de basis. Lasagna is gewoon een deegwaren gerecht uit Italie en bitterballen is ragout met paneermeek gebakken in de frituur.
Waarom restaurants zich steeds meer uitputten in het omschrijven van gerechten met de meest fantastische terminologie is mij een raadsel. Lijkt mij steeds meer lijken op de oude franse keuken. Daar verborgen ze slechte of zoals u wilt, mindere kwaliteit vlees onder dikke zware sauzen met fantastische namen.

Ik wil terug naar een omschrijving zoals : een lendebiefstuk gegrild naar uw wens, garnituur van ….. met de keuze in friet, puree etc.

Zo vind ik dat je met streek gerechten fantastisch uit de voeten moet kunnen ipv asperges 1 maand voor de eigen oogst laten invliegen uit weet ik waar vandaan. En dan wil ik de asperges gewoon gekookt, met botersaus, gekookte aardappelen en ham, eventueel aangevuld met gesnipperd ei en peterselie oid. En dus geen lauw warm gegrilde aspeges ,met een mint kerry saus met wilde rijst en wlnoten op een bedje van rucola en eikeblad sla met een dressing van frambozenazijn en vergine olijfolie uit zwitserland